استاد معارفی روز گذشته در بیمارستان طالقانی تهران مورد عمل آنژیوگرافی قرار گرفت.این عمل پس از آن انجام گرفت که در بررسی ها ی پزشکان آشکار شد یکی از رگ های ایشان صد در صد بسته است.به گفته ی خانم معارفی،استاد شنبه در آی سی یو بسر برده و قرار است یک شنبه به بخش عمومی آورده شود.خانم معارفی حال عمومی استاد را خوب توصیف می کند.استاد معارفی از بنیان گذاران کانون صنفی معلمان ایران است.ایشان نقش بسیار ارزنده ای در پی گیری خواسته های صنفی معلمان در سال های گذشته داشته و در این راه هزینه هایی را هم داده اند.تن درستی و بهبود هر چه زودتر ایشان را آرزومندیم.

 از تارنگار:برشی از دغدغه های یک آموزگار

 حکم اخراج رسول بداقی،عضو هیآت مدیره ی کانون صنفی معلمان ایران،قطعی شد. این حکم،هفته گذشته به خانواده ی ایشان ابلاغ گردید. در گفت و گویی که با همسر بداقی داشتم،گفتند : این حکم 21/10/90 به ما داده شده و دفاعیات وکیل ایشان،عبدالفتاح سلطانی،در رد حکم نخستین اخراج،اثرگذار نبوده است. وی،شرایط روحی رسول را خوب ارزیابی کرد و گفت که هر دو هفته یک بار،به دیدار بداقی می رود. گفتنی است که رسول بداقی،از تاریخ دهم شهریور 88 تاکنون در زندان بسر می برد و در این 29 ماه گذشته،حتی یک روز هم مرخصی نداشته است.  

     هاشم خواستار و همسرشان،صدیقه مالکی فرد به اتهام تبلیغ علیه نظام ،تشویش اذهان عمومی و نشر اکاذیب به شعبه 5 دادگاه انقلاب مشهد فراخوانده شدند.این زوج فرهنگی بازنشسته قرار است ساعت نه صبح دهم بهمن در این شعبه حاضر شوند.

از تارنگار : زانیاری

    اعضای کانون فرهنگیان یزد از سوی شعبه ی اول دادگاه انقلاب یزد به 42 ماه حبس محکوم شدند. آقایان محمد علی حسن شیرازی ، منصور میرزایی ، محمد جواد حسامی ، احمد چنگیزی ، محمد علی شاهدی ، رمضان علی نجاتی ، محمد مهدی صدیقی ، محمد حسین دهقانپور و علی قوچانی  به اتهام های تبلیغ علیه نظام ،فعالیت غیرقانونی از طریق سخنرانی و تشکیل جلسه ، تجمع و صدور بیانیه و تحریک معلمان به اعتصاب غذا و تعطیلی کلاس به زندان محکوم شدند. شایان ذکر است که حکم زندان آنها به مدت 5 سال تعلیق شده است.

آیا می دانید :

در شش سال گذشته درآمد فروش نفت حدود 500 میلیارد دلار بوده است ؟

چه میزان از این درآمد به آموزش و پرورش به عنوان یک امر زیربنایی اختصاص یافته است؟

                                                                                        کانون صنفی معلمان ایران

 این نوشته ی ارزشمند از محمدتقي سبزواري امروز سه شنبه ۲۰/۱۰/۹۰ در روزنامه ی شرق چاپ شد.

       احكام كارگزيني‌اي كه مطابق با قانون مديريت خدمات كشوري صادر مي‌شود يكي از ناگويا‌ترين و غيرشفاف‌ترين احكام حقوقي است كه تاكنون صادر شده است. در خرداد سال88 دولت پس از سال‌ها كه از مسكوت ماندن «نظام هماهنگ حقوق» مي‌گذشت، طي شرايط خاص و به صورت ضرب‌الاجلي اقدام به صدور اين احكام كرد. در اين احكام، رديف‌هايي همچون حق شغل، حق شاغل، تفاوت تطبيق، حق مديريت و... وجود دارد كه با گذشت سال‌ها هنوز تعريف صحيحي از آن در دسترس همگان وجود ندارد. در احكام كارگزيني سابق، مستخدمان دولت به‌راحتي مي‌توانستند جايگاه حقوقي خود و ديگر همكاران را مقايسه كنند. رويه‌اي كه متأسفانه احكام جديد از آن برخوردار نيستند. هر چند بسط و توضيح احكام نظام هماهنگ حقوق، كاري كارشناسانه است و در يادداشتي كوچك نمي‌گنجد ولي ضرورت ايجاب مي‌كند كه به اختصار به نقد آن بپردازيم.

     آزمون هشت آغاز می شد و هوا سردتر از روزهای دیگر بود.دفتردار مدرسه،برگه های  آزمون را به من سپرد و پیش ازهمکاران دیگر به سالن برگزاری آزمون ها رفتم.هنگام ورود،هوای سردی تنم را به لرزه انداخت. خود را به نخستین رادیاتور رساندم، از آن ها نیز بخاری بلند نمی شود.دانش آموزان اندک اندک وارد سالن شدند و با نشستن بر جا هایشان،سرما را با همه تنشان حس می کردند.برگه ها میان آن ها پخش شد. بردستان برخی از آنان دستی کشیدم،مانند یک تکه یخ سرد بود.با خود گفتم این دستان چگونه می توانند پاسخ ها را در برگه بنویسند!من و همکارانم از سرمایی که اکنون نوک انگشتان پاهایمان را نیز می رنجاند،با دستان فرو برده در جیب در ردیف های میان آنها راه می رفتیم تا شاید کمی سرما را از خود برانیم و بچه ها نیزبا هر چند واژه ای که می نوشتند بر دستانشان هایی می کردند و  نوشتن  را پی می گرفتند.روزهای بارندگی را به یاد می آورم که در همان جا، لگن های رنگارنگ در سراسر سالن پراکنده بود تا آب باران همه ی کف سالن را تر نکند.روزهای خردادی از اندیشه ام گذشت که زمان سرنوشت ساز آزمون نهایی بود و بچه ها از شدت آفتاب و گرما نمی توانستند بر پرسش های آزمون تمرکز کنند.نمی دانم چرا به یاد بچه های دبستان درودزن افتادم- یکی از خوانندگان جوان(یاس) برای آن ها  ترانه ای خوانده است،بارها با شنیدن اش  گریسته ام.

از تارنگار:برشی از دغدغه های یک آموزگار

بی گمان در درازنای تاریخ و در میان گروه ها و جامعه های گوناگون انسانی،افرادی پیدا شده و می شوند که از چارچوب های زندگی و سودهای شخصی،گام فراتر نهند و زندگی خویش را دلبسته به ارزش ها و آرمان هایی برتر سپری نمایند. کسانی که با تلاش های سخت و جانکاه خویش،مایه و بنیادی شده اند برای گشودن راه و کاری تازه،و یا درانداختن اندیشه و پنداری نو؛در گستره فرهنگ،سیاست،دانش،و یا  دیگر پهنه های زندگی. کسانی که با واپس ماندگی های اندیشگی و رفتاری زمانه ی خود به چالش برخاسته،فراز و فرود یک زندگی پویا را آزموده اند و از این رهگذر،آموزه هایی ارزنده بر جای گذاشته اند. آنانی که نام بلندشان،انگیزه بخش آدمیان شده است  و به گفته ی نیما- که خود،نوآوری بزرگ است- به گاه سختی و دلتنگی،سویشان داریم دست.

آیا می دانید :

حاجی بابایی،تنها وزیر در ده سال گذشته است که در دوران وزارتش،هیچ دیداری با کانون های صنفی معلمان نداشته است!

                                                        کانون صنفی معلمان ایران

 زاد روز پیامبر صلح و دوستی،مسیح (ع) را به همه ی یکتاپرستان،به ویژه همکاران و دانش آموزان مسیحی،شادباش می گوییم.

                                                  کانون صنفی معلمان ایران